Księga dotycząca śmiertelności więźniów KL Lublin, powstała w okresie realizacji tzw. „Akcji Reinhardt”. Dokument odnaleziony został na terenie obozu kilka miesięcy po jego wyzwoleniu, w stanie częściowo zniszczonym — bez okładek, ze śladami zawilgocenia oraz rozwoju pleśni. Przeprowadzone badania wykazały, iż stanowi ona spis więźniów zmarłych i zamordowanych w obozie.
Księga ma format 19 × 23 cm i obejmuje 165 kart; pierwotna liczba kart pozostaje nieustalona. Wpisy posiadają numerację, co pozwala stwierdzić brak części początkowej oraz końcowej dokumentu. Dwie pierwsze i dwie ostatnie zachowane karty są całkowicie nieczytelne; pozostałe wykazują ubytki papieru oraz inne drobne uszkodzenia.
Zachowane zapisy obejmują okres od 18 maja do 29 września 1942 r. i zawierają łącznie 6701 nazwisk. Dane dotyczące zmarłych więźniów wpisywano w kilku rubrykach, obejmujących m.in.: numer obozowy, nazwisko, imię, datę i miejsce urodzenia, datę śmierci, informacje o pieniądzach i przedmiotach wartościowych oraz obywatelstwo.
Księgę prowadzono ręcznie; zróżnicowany charakter pisma wskazuje na udział kilku osób w sporządzaniu wpisów. Karty zapisano obustronnie ołówkiem chemicznym, co — w połączeniu z przebijaniem tekstu oraz wrażliwością medium na wilgoć — utrudnia miejscami odczyt treści. Dokument został zmikrofilmowany oraz poddany zabiegom konserwatorskim.
