Kolumna III Orłów - pierwszy pomnik na Majdanku, "odsłonięty" na III polu 1 maja 1943 r. Pomnik powstał z inspiracji samych Niemców, którzy pragnęli przyozdobić podlegające im pola więźniarskie. Okazję tę wykorzystali polscy więźniowie polityczni skupieni wokół inż. Stanisława Zelenta. Autorem projektu oraz twórcą głowicy wieńczącej kolumnę jest Albin Maria Boniecki. Głowica miała kształt urny oplecionej wieńcem laurowym, z której zrywają się do lotu trzy pół-gołębie, pół-orły (wg określenia autora). Laur oznaczał zwycięstwo, ptaki były symbolami wolności, siły, walki i braterstwa. Miały ponadto stanowić personifikację trójcy: mężczyzny, kobiety oraz dziecka chroniących glob ziemski, na którym się wspólnie wspierają. Oficjalny przekaz dla Niemców był taki, że orły są symbolem niemieckiej potęgi. W cokole kolumny jej budowniczowie potajemnie umieścili metalowy pojemnik z prochami ofiar.
Kolumna przetrwała do likwidacji obozu. Znany lubelski aptekarz i fotograf Stanisław Magierski zdążył zrobić jej zdjęcie podczas swojej wizyty na Majdanku 30 lipca 1944 r., kiedy to Sowieci zezwolili ludności cywilnej na wejście na teren obozu, w tym na III pole. Na początku sierpnia 1944 r. głowica została zniszczona przez żołnierzy stacjonujących na terenie Majdanka. Została odtworzona (w nieco innej formie) w 1962, 1968 i w 2010 r.
