Przedstawia ostatnie dni funkcjonowania obozu na Majdanku: wywóz odzieży, narzędzi i maszyn z magazynów, opróżnianie składów budowlanych, zacieranie śladów zbrodni. Informuje o nasłuchu radiowym działającym na terenie obozu od marca 1943 r. do 22 lipca 1944 r. oraz o grupie więźniów, którzy się nim zajmowali. Szczegółowo relacjonuje trasę ostatniego pieszego transportu idącego w stronę Kraśnika, odpoczynek w cegielni oraz przebieg ucieczki. Wymienia nazwiska 25 więźniów, którym udało się zbiec.
